خرید گیفت کارت بازی و اشتراک سایت‌های کاربردی با بهترین قیمت

نقد و بررسی بازی Evil Dead: روایت زامبی‌کشان شیک‌پوش!

نقد و بررسی بازی Evil Dead

طرفداران ژانر ترسناک در عصری طلایی زندگی می کنند. ظاهراً هر سال چند بازی ویدئویی از روی فیلم های ترسناک قدیمی ساخته می شود و معمولا هم سبک همگی‌شان مولتی پلیر است. توسعه‌دهندگان همیشه گروهی از دوستان قدیمی را در مقابل دوست دیگرشان، که حالا زامبی شده، قرار می دهند و منتظر نتیجه می مانند اما نتیجه‌ی هر بازی با بازی دیگر بسیار متفاوت است. بازی Evil Dead تفاوت چندانی با ایده اصلی‌ای که در بالا ذکر کردیم ندارد. با این حال، هوشمندانه المان های ترسناکش را به نمایش می گذارد تا طرفداران ژانر وحشت را شگفت‌زده و مجذوب کند، اگرچه که آن‌قدر قدرت ندارد تا تمام وقت گیمرها را از آن ها بگیرد. در این بخش از اخبار گیم وبلاگ انارگیفت جزییات بیشتری از آن خواهیم گفت و به نقد و بررسی بازی Evil Dead خواهیم پرداخت.

نقد و بررسی بازی Evil Dead

Evil Dead: The Game عنوان اصلی این بازی است اما می تواند به راحتی آن را Fan Service: The Game بخوانید. Evil Dead، که بر اساس سه‌گانه محبوب Evil Dead و سریال Evil Dead شبکه Starz ساخته شده، به خوبی از نظر جزییات و ویژگی ها با فیلم سازگار است. توسعه‌دهندگان بازی تمام سلاح ها، ایستر اگ ها، منطقه ها و جوک های کوتاه فیلم، که باعث معروفیت آن شده بود، را در بازی قرار داده‌اند. بیشتر بازیگران اصلی نیز وظیفه گویندگی شخصیت ها را بر عهده داشتند؛ از مهم‌ترین آن ها می توان به بروس کمپ‌بل اشاره کرد که بسیار حرفه‌ای شخصیت اش ویلیامز Ash Williams را بازی می کند و روحیات او را نشان می دهد.

اگر در سرتاسر مناطق مختلف نقشه بازی قدم بزنیم، انگاری در موزه‌ای قدم می زنیم که در آن تمام ویژگی های فیلم ترسناک محبوبمان گنجانده شده است. جلوه های صوتی و بصری نیز به فضاسازی و جذابیت بازی کمک می کنند. موسیقی بازی، که بر اساس سریالِ این عنوان و مدل شخصیت ها (به ویژه Deaditeهای حال به هم زن!) ساخته شده است، باعث می شود Evil Dead: The Game را همان‌قدر زیبا ببینیم که فیلم آن را.

بازی Evil Dead
نقد و بررسی بازی Evil Dead

با این حال، بهتر می بود اگر شخصیت ها دیالوگ های بیشتری می داتشند. چندین بار اش در موقعیت های مختلفی جوکی درباره‌ی چراغ قوه‌اش می گوید و دیگر در دفعه هزارم خنده‌دار نیست. خوشبختانه، دیگر فاکتورهایی که از فیلم به عاریت گرفته شده باعث می شود تا از صحنه‌ های زیبایی که در بازی خلق شده است لذت وافری ببریم. وقتی از آستانه در Knowby Cabin رد شدیم، به دوران کودکیمان بازگشتیم و احساس کردیم که وارد سرزمین عجایب آلیس شدیم. جنگل های بازی Evil Dead اصلا شبیه به لوکیشن های فیلمبرداری فیلم مثل خیابان الم Elm Street و دریاچه کمپ کریستال Camp Crystal Lake نیستند اما در هر منطقه بادی می وزد که همان حس ناخوشایند و وحشت را به ما القا می کند. حتی هیولاهای جلیقه‌پوش فیلم را نیز می توانیم در اقتباس بازی ویدئویی این عنوان ببینیم.

طراحی صحنه بازی Evil Dead آن را بسیار به فیلم نزدیک می کند اما از آن‌جا که توسعه‌دهندگان سعی کردند به فیلم وفادار بمانند، گیم‌پلی گاهی اوقات کمی لنگ می زند. مود اصلی بازی بازماندگان در برابر اهریمنان Survivors versus Demons است. هر چهار شخصیت بازمانده پلیر واقعی هستند اما می توان با هیولاها به صورت PvE (یعنی کامپیوتر) یا PvP (یعنی پلیر واقعی) بازی کرد. یکی از نکاتی که در این بازی بسیار هوشمندانه طراحی شده این است که پلیری که نقش اهریمن را بازی می کند فقط یک Deadite را کنترل نمی کند بلکه نقشش بیشتر شبیه نقش رهبر هرج و مرج هر راند زامبی است.

اگر نقش اهریمن را بازی کنید، می توانید بدون این که دیده شوید در نقشه حرکت کنید، تله بگذارید، دشمن Spawn کنید یا در بدن Deaditeها یا حتی در بدن بازماندگان فرو بروید تا آن ها را تا حد ممکن بترسانید. اگر در نقش هیولا بازی کنید، استایل بازیتان پیش‌بینی‌ناپذیر است چرا که اول باید یکی یکی بازماندگان را بکشید و سپس نگذارید برنده شوند اما اگر در نقش بازمانده بازی کنید، هدف های شما در بازی ساده‌تر است و در نتیجه، بعد از مدتی بازی حوصله‌سربر می شود.

بررسی بازی Evil Dead

فیلم های این عنوان بر اساس Book of the Dead ساخته شده اند و در آن ها مراسم خاصی برای پاک‌سازی ویروس Deadite از بدن انسان ها برگزار می شود، به همین دلیل ماموریت های مولتی پلیر اصلاً چیزی جز هر آن‌چه در فیلم ها می دیدیم نیستند. در بازی‌ای مثل Friday the 13th، یکی از نکات هیجان‌انگیز این است که بازماندگان به راه های مختلفی می توانند زنده بمانند؛ مثلا می توانند پلیس را صدا بزنند، جیسون را بکشند، با ماشینی فرار کنند و غیره. اما اگر بخواهید Roundی را در Evil Dead ببرید، باید تمام ماموریت های تکراری بازی را قدم به قدم اجرا کنید؛ باید سه قطعه از نقشه را پیدا کنید، از دو موج Wave زامبی جان سالم به در ببرید و سپس Dark Ones را پیش از این که از Necronomicon محافظت کند (و در ظرف دو دقیقه) بکشید که خیلی آسان به نظر می رسد. نظام‌مند بودن آن ریشه در تعهد آن به فیلم و سریال این عنوان دارد. البته که مکان تکه های مختلف نقشه هر بازی و هر راند تغییر می کند اما بعد از یکی دوساعت دیگر تکراری می شود.

یکی از تازه هایی که Evil Dead به سبک ترسناک آورده این است که بازماندگان می توانند خودشان از خودشان دفاع کنند. در بازی های این‌چنینی، معمولا اگر بازماندگان فرار نکنند خواهند مرد اما آن هایی که به دنبال Necronomicon هستند، می توانند سلاح های مخفی بردارند، مهارت های خود را در حین راند و بعد از آن ارتقا دهند و هنگامی که با یکدیگر همکاری می کنند، قادر هستند پلیر یا بات اهریمن را در گوشه‌ای گیر بیندازند و راه فرارش را ببندند.

شخصیت های بازی Classمحور طراحی شده اند؛ هرکدام توانایی های خاص خود را دارند که در نبرد به کار می آیند. برای مثال، شخصیت های Support می توانند دیگران را Heal کنند و دیگر پلیرها می توانند به شخصیت های Leader اطمینان کامل داشته باشند و در هنگام مواجه با خطر نگران رهبری تیم نباشند. بدون حضور چنین شخصیت هایی، نوار وحشت شخصیت ها افزایش می یابد و به تبع آن در مقابل تبدیل شدن به Deadlite آسیب‌پذیر می شوند. Survivorها می توانند سر و دست های هیولاها را قطع کنند و از معجون هایی مثل زره استفاده کنند تا پا به پای هم یکی یکی اهریمنان را بکشند و از شر عده‌ی عظیمشان خلاص شوند.

بررسی بازی Evil Dead
بررسی بازی Evil Dead

انیمیشن ضربات از نزدیک کمی بیش از حد طولانی است. زمانی که سعی می کنید کار اهریمنی را یک‌سره کنید، دوربین برای مدتی روی او قفل می شود و در عین حال هم‌‌تیمی هایتان همچنان می توانند به دشمن تیراندازی کنند. با این حال، مکانیسم آسان جاخالی Dodge و نوار کوچک سلامت Health باعث می شود هربار که با لشگری از هیولا مواجه می شوید، قلبتان به شدت بتپد و تنش بازی را احساس کنید. در عمل بیش از حد شلوغ و پرهرج و مرج به نظر می رسد اما همان‌قدر لازم و کافی است.

صادقانه بگوییم، بازی واقعا برای پلیر اهریمن منصفانه نیست چرا که Cooldown مهارت های آن ها بسیار زیاد است و نوار قابلیت هایشان دیر پر می شود. در راندی که هردو سمت سطح بالایی داشته باشند، احساس می شود که ماموریت های ابتدایی بازی به نفع اهریمن و ماموریت های آخر بازی به نفع بازماندگان است؛ به عبارتی، پلیر اهریمنی که تلاش می کند گروه بازماندگان را هرجه سریع‌تر پیدا کند، در واقع به ضرر خودش کار می کند و بازی را می بازد. این که بتوانیم بدن بازماندگان را تسخیر کنیم و برای مدت کوتاهی کنترل بدنشان را در اختیار داشته باشیم. با این کار می توانید به دوستانشان حمله کنید یا ماموریت را رها کنید و به سمت منطقه‌ای خطرناک بدوید اما اگر گروه بازماندگان بتوانند با کار تیمی کنار بیایند و استراتژی های خود را پیاده کنند، حتی حرفه‌ای‌ترین و باتجربه‌ترین پلیر اهریمن نیز نمی تواند آن ها را شکست دهد.

Evil Dead، همانند بسیاری از بازی های این سبک، وقتی جذاب است که آن را با دوستان خود بازی کنید و وقتی با غریبه ها به صورت آنلاین بازی می کنید، Evil Dead چندان لذتی ندارد. از همه بدتر این که افرادی که می خواهند بازی را تک‌نفره بازی کنند، آن را بد و نامناسب می یابند. اگر در PvE تک‌نفره بازی کنید، هیچ امتیاز XP نمی گیرید، بنابراین نمی تواند مهارت های جدید برای شخصیت‌تان باز کنید و بخش داستانی کوتاه بازی نیز کمکی به این قضیه نمی کند. هر ماموریت بر اساس بخشی از پیرنگ داستانی یکی از فیلم ها ساخته شده است. مثلا در جایی اش قصد دارد سر جداشده‌ی نامزدش لیندا را دفن کند و در همین حین اهریمنی که او را تسخیر کرده است گاهی او را مسخره و گاهی از او طلب بخشش می کند.

۵ ماموریت بازی (که ششمین آن قرار است بعدا منتشر شود) ادای دین خوبی به دو فیلم اول است اما چیزی جز گردشی ۲۰ دقیقه‌ای نیست و حواس ما را از بخش اصلی بازی – که در واقع به ما XP می دهد و نوار پیشرفت دارد – پرت می کند.

از آن‌جا که توجه سری فیلم های Evil Dead بر اش ویلیامز Ash Williams بوده است، تقریبا یک سوم استایل بازی در واقع نسخه‌ای متفاوت از نقش اصلی این فیلم است که چهل سال پیش اکران شده بود. این که اش را می توانیم با Classهای مختلف مثل Hunter, Support یا Leader بازی کنیم جذاب است و پیشرفت شخصیت او در این چندسال را نشان می دهد اما وقتی بازی شروع می شود، احساس می کنیم که همه اعضای تیم در واقع نسخه های متفاوتی از بروس کمپ‌بل هستند. در واقع همین باعث می شود به یاد بیاوریم که این سری شخصیت های چندانی نداشته و اقتباس بازی ویدئوییِ آن خیلی جای مانوور روی کاراکترها ندارد.

با هر شخصیتی هم که بازی کنید، سیستم XP بسیار خوب است. در بازی هم XP شخصیت وجود دارد و هم XP اکانت و شما می توانید دومی را روی هر شخصیتی که می خواهید خرج کنید. چنین سیستمی بسیار کاربردی است چرا که حتی اگر پلیر دیگری شخصیت بازمانده محبوب شما را انتخاب کرد، شما می توانید بازی را تمام کنید و با XP که به‌دست آوردید، شخصیت محبوب‌تان را ارتقا دهید. البته شما همچنین می توانید تمام XP خود را خرج یک شخصیت (چه بازمانده، چه اهریمن) کنید.

رسیدن به پاداش هایی که با XP به شما داده می شوند بسیار طول می کشد و دشوار می توان مهارت های یک شخصیت را تا آخر ارتقا داد اما همان‌طور که به Cooldownهای طولانی اهریمن ها اشاره کردیم، این مشکلی است که توسعه‌دهندگان می توانند با انتشار بروزرسانی کوچکی آن را برطرف کنند. اصلا چیزی نیست که بازی و گیم‌پلی را مختل کند اما در حال حاضر نیاز به بازبینی دارد.

بازی Evil Dead وفادار است اما بعضی اوقات به اشتباه! اگر مودهای بیشتر یا ماموریت های عمیق‌تری در بازی وجود داشت، باعث می شد گیمرهای عاشق سبک ترسناک تا سال ها این بازی را بازی کنند و حتی طرفداران Dead By Daylight یا Hunt Showdown به سراغ این بازی بیایند. با این حال اگر بازی Evil Dead را، در ابتدای انتشار، تنها با گروهی از دوستان خود بازی کنیم جذاب و سرگرم‌کننده است. طرفداران سبک ترسناک و بازی های چندنفره ممکن است آن را عنوانی معمولی ببینند اما اش و تیمش وارد دنیای رقابت برای کشتن ارتش زامبی ها شده‌اند و نتوانستند به خوبی از پس رقبای خود برآیند.