خرید گیفت کارت بازی و اشتراک سایت‌های کاربردی با بهترین قیمت

نقد و بررسی فیلم موربیوس Morbius: روایت شلخته‌ی خون‌آشامی زنده

بررسی فیلم موربیوس

بالاخره جدیدترین فیلم جهان سینمایی Marvel با نام Morbius منتشر شد و به همین بهانه تصمیم گرفتیم تا به نقد و بررسی فیلم موربیوس و نقاظ ضعف و قوت آن بپردازیم.

نقد و بررسی فیلم موربیوس Morbius

نقد و بررسی فیلم موربیوس Morbius

دکتر مایکل موربیوس Michael Morbius (جرد لتو Jared Leto)، شخصیت اصلی فیلم نیمه‌ترسناک کمپانی Columbia Pictures و MCU، در واقع خون‌آشامی زنده است. شاید از خودتان بپرسید خون‌آشام زنده دیگر چیست؟ آیا دکتر خوب فیلم قبل از این که بمیرد تبدیل به خون‌آشام شده است؟ خوب، بله؛ موربیوس DNA خود را با DNA خفاش خون‌آشامی ترکیب کرده تا بلکه بیماری کشنده و صعب‌العلاج خونی‌اش را، که از بچگی‌ با آن درگیر بوده است، درمان کند. (می پرسید کدام بیماری؟ جوابی برایش وجود ندارد.) همین ترکیب کردن DNA به او سرعت و قدرت بسیار زیاد می دهد، می تواند از مهارت های پژواک خفاش ها استفاده کند و تمایل به خوردن خون پیدا می کند. به عبارتی خون مصنوعی‌ای که موربیوس در ابتدای فیلم به‌خاطر تولید آن برنده‌ی جایزه صلح نوبل می شود و از گرفتن آن سرباز می زند فقط تا قسمتی عطش او را فرو می نشاند. (چرا؟ معلوم نیست اصلا نباید سوالات زیادی پرسید!) کوتاه‌تر بگوییم آن که موربیوس خون‌آشام علمی است. (یعنی مثل این که بتمن دکتر می بود؟ خوب، تا حدی ولی در جهان DC).

پس به عبارتی قوانین معمول خون‌آشام ها برای او صدق نمی کند؟ هم بله و هم نه. لوکسیاس کراون Loxias Crown، بهترین دوست موربیوس، را با فرمول از پیش‌ساخته‌ی موربویس خودش را تبدیل به ومپایر می کند و تبدیل می شود به بدترین دشمن او. اما نمی دانیم که آیا در فرایند خون‌آشام شدن یک‌بار مرده است یا نه. این سکانس را در فیلم نمی بینیم، دلیل آن هم احتمالا به خاطر تمام تعویق ها، شلختگی های فیلم‌نامه و فیلم‌برداری های مجددی است که حالا Morbius را در اختیار ما گذاشته است. شخصیت های دیگر هم بعد چشیدن خون موربیوس مدام می میرند و دوباره زنده می شوند و این فرایند ماورا الطبیعی است که – به قول خود موربویس – اصلا به علم ربطی ندارد. خلاصه این که درد و رنج موربیوس بدون‌دلیل و متناقض است و بیشتر از تنها چند ثانیه نباید به آن فکر کرد؛ همین فکر نکردن به دلیل اتفاق ها یکی از ویژگی های فیلم هیبرید ابرقهرمانی-ترسناک دنیل اسپینوزا است که هرچه جلوتر می رویم بیشتر هم می شود.

تمام اشاره های استعاری در فیلم‌نامه مت سازاما و برک شارپلس و در بازی جرد لتو قابل مشاهده است؛ ومپایرشدن بیماری است؟ بله. ومپایرشدن اعتیاد است؟ بله. با این حال، بهتر است شیوه‌ی توسعه و جلورفتن این تم ها را زیر سوال نبرید چرا که روش فیلم مستقیم است و هر موقع که فیلم‌نامه دچار پیچیدگی می شود فریاد می زند “اون‌جا رو ببین!”. ابرقهرمانی که تمام قتل هایی که مرتکب می شود مستقیما نتیجه‌ی تلاشش برای کمک به مردم است، دوراهی اخلاقی پیچیده‌ای به وجود می آورد. اما این نکته را از فیلم نمی گیرید چرا که در واقع کارگردان فیلم موربیوس تمام ویژگی های جذاب و درخشان نام این شخصیت را قرض گرفته و آن ها به کلیشه هایی نخ‌نماشده تبدیل کرده است؛ کلیشه‌ای که می گوید قدرتمندانی معدود می توانند از ازهمه‌جا‌بی‌خبرانی متعدد محافظت کنند.

یکی دیگر از نکاتی که باید در نقد و بررسی فیلم موربیوس به آن اشاره کنیم بحث پلات فیلم است. تنها قدرت پیرنگ داستان این است که موربیوس Morbius – دانشمندی مشهور که آزمایشگاهش تحت حمایت مالی خانواده‌ی کراون Crown است – مشغول انجام آزمایش هایی می باشد که به خودی خود از نظر اخلاقی جای شک دارند و همین باعث می شود فکر کند که بهتر است فرضیه های خود را برروی آب های بین بین‌المللی امتحان کند. مشکلی در این نیست و دلیل آن هم ثروت بی حد و اندازه‌ی خانواده Crown است. اما اولین آزمایشی که روی انسان انجام صورت می گیرد به کشته شدن هشت ملوان ختم می شود که اجسادشان روی کشتی‌ ارواحی، مانند کشتی که در کتاب کنت دراکولا Count Dracula برام استوکر Bram Stoker دیده می شد، پیدا می شود. (این تنها اشاره‌ی موربوس به اقتباس های خون‌آشامی نیست، واضح‌تر از آن نام کشتی است (Murnau) که در واقع برگرفته از نام کارگردان فیلم Nosferatu می باشد.)

خرید گیفت کارت نتفلکیس Netflix – کلیک کنید
نحوه استفاده از گیفت کارت نتفلکیس – کلیک کنید

از این‌جای داستان موربیوس – که همان‎‌طور که حدس می زدید در حین انجام آزمایش تبدیل به خون‌آشام زنده شده است – آشکارا مورد تعقیب و بازجویی ماموران FBI قرار می گیرد. اما مامور رودریگز Rodriguez (ال مدریگال) و استراود Stroud (تایریس گیبسون Tyrese Gibson) مرتکب اشتباه فاحشی می شوند و موربیوس با همکارش به آزمایشگاه بر می گردد و بلافاصله، بعد از گذشت تنها چند ساعت از جنایتش، عاشق دکتر مارتین بانکرافت Martine Bancroft (آدریا آرژونا Adria Arjona) می شود. این داستانی در صفحه‌ی اول روزنامه است که شمار کشته‌شدگان آن مدام افزایش می یابد و مضنون اصلی بدون این که کسی متوجه‌اش بشود کلاه سویت‌شرتش را روی سرش می ندازد، در شهر پرسه و دست به جنایت می زند. اما اصلا مهم نیست. پرسش مهم‌تر این است که آیا قابلیت های خون‌آشامی او خیلی “خفن” نمایش داده است؟

با ناراحتی باید گفت که نه واقعا. رتبه‌ی تماشاگران Morbius، مانند بسیاری از فیلم های ابرقهرمانی، PG-13 است یعنی پاشیدن خون قربانی های موربویس و جای دندان های او را روی گردن شخصیت های فیلم به خوبی نمی بینیم. و با این که نام طراحان مصنوعی را در تیتراژ پایانی می بینیم، اگر CGI بسیار عظیم فیلم را حذف کنیم اصلا متوجه کار آن ها نمی شویم. Morbius فیلمی در جهان Marvel نیست؛ بیشتر به همان Spider-Verse تعلق دارد و همان استودیویی که Spider-Man: No Way Home را ساخته این فیلم را تولید کرده است. اما تمام پاشنه های آشیل MCU را دارد که مهم‌ترین آن ها این است که در هیچ‌کدام از صحنه های اکشن این‌گونه فیلم ها نمی توانیم بفهمیم چه‌خبر و اوضاع از چه قرار است!

اگر طراحی های کج و معوج و سرسریِ تیم CGI – که ترکیبی است از خطوط مورب و موجودات عجیب فیلم My Neighbor Totoro – صفحه را پر نکند، خفاش های پر سر و صدا این کار را خوبی انجام می دهند. اگر بخواهیم واضح‌تر بگوییم، صحنه های اکشن اول فیلم هم اصلا بهتر نیستند. اما تقریبا غیرممکن است که مبارزات اوج فیلم را به وضوح ببینیم و دلیل آن هم پرواز کردن لشگر خفاش های ومپایری به سمت دوربین است که در لحظه‌ی آخر به کمک موربیوس می آیند تا خرابکاری هایش را جمع کنند. مثل این که اسپینوزا Espinosa به خوبی درک می کند که دشوار می توان اتفاقات این صحنه ها را دنبال کرد به همین خاطر تقریبا در تمام صحنه های اکشن ناگهان شاتی اسلوموشن می گیرد. مشکل این‌جا است که اگر به این صحنه ها به اندازه‌ای که باید دقت کنیم، می بینیم که تنها برای گول‌زدن مخاطب در فیلم گنجانده شده اند.

با این حال، وابستگی بیش از حد فیلم به افکت های دیجیتالی، آن‌هم به عنوان فیلمی ابرقهرمانی، اصلا تعجب‌برانگیز نیست. همان‌طور که دلسوزی و مهربانی اسمیت که ضدابرقهرمان است تعجب‌برانگیز نیست. علاوه بر این ها، شخصیت رک و راست لتو در فیلم، که تنها ویژگی منحصر به فردش همان تغییر وزن بازیگرش است، نیز اصلا تعجب ما را بر نمی انگیزد. نه، تنها نکته‌ی تعجب‌برانگیز – و در نتیجه تنها نکته‌ای نامیدکننده‌ – فیلم موربیوس این است که فیلم ترسناکی صادق و رک است آن‌هم تنها برای چند ثانیه.

نقد و بررسی فیلم موربیوس
بررسی فیلم موربیوس

در اواسط فیلم، آخر شب پرستاری به تنهایی در راهروی مرموز بیمارستانی مطرود به سمت انتهای آن قدم می زند و همان‌طور که جلو می رود چندین سنسور حرکتی را فعال می کند. ناگهان نوری در انتهای راهرو دیده می شود و کورسوی آن در افق ناپدید می شود. پرهیبی! پرستار متوجه موجود می شود و پا به فرار می گذارد و در همین حین لامپ ها یکی یکی می ترکند. می ایستد تا نفسی تازه کند که ناگهان دست هیولایی از پایین صفحه پدیدار می شود. پرستار جیغ می کشد. دوربین عقب می رود و همان‌جا می ماند تا تنها منبع نور سوسو می زند و جسد زن – و سایه‌ای موجودی که روی آن افتاده است – را می بینیم. در نهایت چراغ خاموش و صحنه پر از تاریکی می شود.

قبل از این که با صحنه های شلخته روبه‌رو شوید، از این صحنه‌ی به‌خصوص لذت ببرید چرا که دیگر قرار نیست چنین چیزی را دست کم در این فیلم ببینید.

امیدواریم از مطالعه‌ی مطلب نقد و بررسی فیلم موربیوس Morbius لذت برده باشید. خوشحال می شویم اگر نظرات و انتقادات خود را در بخش دیدگاه ها با ما به اشتراک بگذارید.